Zəfər günü xalqımızın qəhrəmanlıqlarının və birlik ruhunun simvoludur. Bu gün biz şəhidlərimizi yad edir, onların əziz xatirəsini hörmət və minnətdarlıqla anırıq.
Azedu.az-ın məlumatına görə, bu gün şəhid Mehrab Niftəliyevin anım günüdür. O, 1985-ci il mayın 13-də Quba rayonunun Qam-qam kəndində anadan olub. Mehrab Niftəliyev noyabrın 8-də Şuşanın azad edilməsi zamanı şəhid olub. Ailəli olan şəhidin üç övladı Vətənə yadigar qalıb.
Onu da qeyd edək ki, şəhidimizin qızı Ləman Niftəliyeva son günlərdə cüdo idman növü üzrə U-17 qızlar və oğlanlar arasında keçirilən Sumqayıt şəhər birinciliyində 40 kq çəki dərəcəsində bütün rəqiblərini məğlub edərək qızıl medal qazanıb və 1-ci yerə layiq görülüb.
Ləman Niftəliyeva bu əlamətdar gündə bir sıra sualları cavablayıb.
- Ləman, atanın sənin həyatında və seçimlərində necə bir motivasiya rolu olub?
- Atam hərbçi olduğuna görə, onlar qaçışa gedəndə məni də özü ilə aparırdı. 5-6 yaşlarımdan atam məndə idmana böyük həvəs yaradıb. İndi isə hər dəfə yarışa çıxanda çalışıram ki, atamın adına layiq olum. Bu soyad mənim üçün bir mirasdır. Bütün yarışlarımı atama həsr edirəm və çox xoşbəxtəm ki, əksəriyyətində çempion olmuşam.
Atam mənim üçün həm güc, həm də dayaq mənbəyidir. Cismən yanımda olmasa da, ruhən həmişə mənimlədir. Onun mənə öyrətdiyi dəyərlər sayəsində bu gün qarşıma çıxan bütün çətinliklərə qalib gələ bilirəm.
- Atan sənin hansı peşəyə yiyələnməyini istəyirdi və bu sənin sahə seçiminə necə təsir etdi?
- Atam heç vaxt düşünməyib ki, idman qızlar üçün deyil və ya qızlar yalnız müəllimlik və tibb sahəsində çalışmalıdır. Əvvəl o, istəyirdi ki, tərcüməçi olum. Amma idmanla məşğul olmağıma da dəstək verirdi. Məşqlərə özü aparıb, özü gətirirdi. Ailəm son qərarı mənə buraxdı, çünki insan böyüdükcə sahəni özü seçməlidir.
Mən rəqs, rəsm, idman və digər fəaliyyətlərdə özümü sınamışam. İdmanın da bir çox növündə qüvvəmi yoxlamışam və sonda özümü cüdoda tapdım.
- Şəhid övladı olmaq həm şərəf, həm də məsuliyyətdir. Bu şərəfi daşımaq sənə hansı duyğuları verir və həyatına necə istiqamət qoyur?
- Qürur və məsuliyyət hissi… Atamın başladığı həyat yolunu onun adına layiq şəkildə davam etdirmək istəyirəm...
- Ləman, bu gün atan şəhadətə ucaldığı gündür və eyni zamanda Zəfərimizin 5 illiyidir. Bu gün sənin üçün nə ifadə edir?
- Bu gün mənim üçün həm ad, həm də iz günü kimidir. Əgər bu gün üçrəngli bayrağımız Qarabağda dalğalanırsa, bu Prezident İlham Əliyevin və şərəfli əsgərlərimizin sayəsindədir.
Eyni zamanda bu gün göz yaşının günü kimi yaddaşımda qalıb. 2020-ci il, 8 noyabr gecəsi atamı tabutda gətirdilər. Səhərə yaxın “Qarabağ Bizimdir” səslərini eşitdim. O səs hələ də qulaqlarımdadır… Həmin an bildim ki, Şuşa azad olunub.
5 il keçib, amma o hislər hələ də eynidir. Noyabr ayı gələndə axşam saat 11-12 radələrində 5 il əvvəl yaşadığım hissləri yenidən yaşayır, atamın tabutunun qoxusunu hələ də hiss edirəm…
Mən elə bir atanın övladıyam ki, onun adı və soyadı mənim üçün heç vaxt yük olmayıb. Bu ad və soyad mənim üçün şərəfdir. Hər zaman atamla fəxr etmişəm, qürur duymuşam. Özümlə də fəxr edirəm ki, atamın soy adına layiqəm.
