Mayın 30-u Azərbaycan şairi, satirik, mütəfəkkir, ictimai xadim Mirzə Ələkbər Sabirin doğum günüdür.
Ələkbər Zeynalabdin oğlu Tahirzadə – Mirzə Ələkbər Sabir 1862-ci ildə Şamaxıda anadan olub. Atası onu səkkiz yaşında mollaxanaya qoyub.
Sonradan maarifpərvər şair Seyid Əzim Şirvaninin məktəbində təhsil alıb, burada ilk şeirlərini və tərcümələrini yazmağa başlayıb. Atası Sabiri təhsildən ayırsa da, o, özəl marağı ilə oxumağa davam edib.
23 yaşında Orta Asiya və İran şəhərlərinə səyahət edib, tərəqqipərvər ziyalılarla tanış olub. 1887-ci ildə evlənib, ailə qurub, lakin ailəsi zəlzələ nəticəsində vəfat edib.
1902-ci il Şamaxı zəlzələsi onun da həyatını sarsıdıb.
Sonrakı illərdə Sabir "Molla Nəsrəddin", "Şərqi-rus", "Həyat", "Günəş", "Həqiqət" kimi mətbu orqanlarda satirik şeirləri ilə tanınıb. 1908-ci ildə müəllimlik imtahanı verərək, "Ümid" adlı yeni üsullu məktəb açıb.
1910-cu ildən Bakıda "Zənbur" jurnalında və "Nicat" məktəbində fəaliyyət göstərib, fəhlələr və inqilabçılarla sıx əlaqədə olub. Eyni zamanda "Nizədar", "Çuvalduz" imzaları ilə kəskin satirik əsərlər yazıb.
1911-ci ildə ağır xəstələnib, Tiflisdə müalicə alsa da, sağalmayıb. Son sözlərindən biri belə olub:
"Vücudumda olan ətimi xalqımın yolunda çürütdüm."
Mirzə Ələkbər Sabir 12 iyul 1911-ci ildə vəfat edib, Şamaxıda dəfn olunub. O, Azərbaycan satirik poeziyasının banilərindən biri sayılır.
