Şabran şəhərində şəhid Hikmət Qasımov küçəsini bürüyən içməli su axınının qarşısını almaq mediada ictimailəşdikdən sonra tələm-tələsik “həll” edilib. Məsul qurum – Şabran Su Meliorasiya Sistemlərinin İstismarı İdarəsi bu dəfə də vətəndaş məsuliyyətinə yox, ənənəvi "müvəqqəti yamaq" üsuluna əl atıb.
Shimal.News məlumat verir ki, partlamış yanğın hidrantından su axınının qarşısı paz vurmaqla bağlanıb.
Ölkənin su ehtiyatlarının qorunması, içməli su israfının qarşısının alınması, vətəndaş narahatlığının aradan qaldırılması üçün görülən “təxirəsalınmaz tədbir” bir taxta pazdan ibarətdir. Bu isə su təsərrüfatında vəziyyətin nə qədər acınacaqlı olduğunu və bəzi qurumların məsuliyyətdən necə yayınmağa çalışdığını göstərir.
Sual yaranır: “Paz neçə gün, neçə saat bu təzyiqə tab gətirəcək? Suyun altında çürüyəcəkmi, yoxsa çıxıb yenidən küçəni gölməçəyə çevirəcək?”
Əslində problem təkcə pazda deyil, yanaşmadadır. Əgər su itkisinin qarşısını almaq üçün paz vurmaq ən uğurlu üsuldursa, o zaman minlərlə manat büdcə vəsaiti hara xərclənir? Qurumun texniki imkanları, təmir-təchizat ehtiyatları, təmir briqadası niyə yoxdur, varsa, niyə istifadə olunmur?
Sakinlər haqqlı olaraq bildirirlər ki, bu cür yamaqlı yanaşmalar həm suyun, həm də dövlət idarəçiliyinin etibarını axıdıb aparır. Üstəlik, şəhidin adını daşıyan bir küçədə gunlərlə yolun su içində qalması və nəticədə problemin bir “pazla” ört-basdır olunması həm də mənəvi məsuliyyətsizlikdir.
Məhəmməd Tağı
