Asəf Mehman oğlu Abdullayev 18 aprel 1930-cu ildə Qusar rayonunun Əcəxur kəndində anadan olub. O, “Asəf Mehman” kimi tanınıb.
Asəf uşaqlıqdan oxumağa maraq göstərib. O, yeddinci sinifdən sonra Quba Pedaqoji texnikumuna daxil olub. Pedaqoji texnikumu bitirməmiş onu Xızı rayonuna müəllim işləməyə göndəriblər.
Asəf 1953-cü ildə hərbi xidmətə başlamışdır və həmin zaman təyyarə texniki peşəsinə yiyələnmişdir. Sonra Qubadakı texnikum bağlandığına görə o, təhsilini Dərbənd Pedaqoji Texnikumunda davam etdirmişdir. Buranı bitirəndən sonra o, indiki Şabran rayonunda müəllim kimi fəaliyyətə başlamışdır.
Asəf Mehman ilk şeirlərini Azərbaycan dilində, sonralar isə ləzgi dilində yazmağa başlamışdır. Onun şeirləri respublikanın qəzet və jurnallarında dərc olunmuşdur.
Asəf tarda ifa etməyi, mahnı oxumağı sevirdi. 1960-cı ildə Dağıstana köçəndə Asəf Mehman çoxlu sayda mahnının müəllifi kimi tanınırdı. Asəf Mehmanın yazdığı və müğənni Düriyyə Rəhimovanın Bakı radiosundan ləzgi dilində səsləndirdiyi “Qara gözlər”, “Yuxu” kimi mahnıları onun müəllifinə böyük şöhrət gətirmişdi. O, 200-dən artıq musiqi əsərinin müəllifidir.
1960-cı ildə yazdığı şeirlər və bəstələdiyi mahnılarla Mahaçqalaya gələrək, orada Dağıstan radiosunda işləməyə başlayıb. O, burada uzun müddət ləzgi redaksiyasında musiqi verilişlərinin redaktoru idi. Daha sonra Dağıstan Dövlət Radio Verilişləri Komitəsinin ləzgi musiqisi redaksiyasının rəhbəri təyin edilib. Sənətkar təqaüdə çıxana kimi həmin vəzifədə çalışıb.
Asəf Mehman “Ana ürəyi”, “Mənim vüqarım”, “40 bahar”, “Ləpələr”, “Hörmət”, “Mənsiz”, “Özüm özüm haqqında”, “Fəxr edirəm ”, “Yüz bir mahnı", "100 qəzəl” kitablarının, "Mənim Sədəfim”, “Şurşurəli", "Xanıbəy və Tsarubəy” musiqili komediyalarının və “Daş
sandıq” dramının müəllifidir.
Asəf Mehman 1979-cu ildə Dağıstanın Əməkdar mədəniyyət xadimi adına və 2010-сu ildə Dağıstanın Xalq artisi fəxri adına layiq görülmüşdür.
Asəf Mehman 2015-ci ilin iyun ayında vəfat edib.
İstinad edilən mənbələr:
